photographed in the Museum „Site of Witness and Memory“, Shkodra

“Gjatë komunizmit nuk na vinte njeri për vizitë në shtëpi, për shkak të biografisë së keqe.”

Lindur më 28 shtator 1937 në Shkodër, Lezina Gjuraj vuajti pasojat e rënda të persekutimit të familjes së saj nën regjimin komunist. Në vitin 1948, vëllai i saj, Din Delija, ndërsa përgatitej si frat françeskan, u arratis në Jugosllavi dhe më pas në Itali, ku u bë një piktor i njohur, duke kaluar gjithë jetën në mërgim. Pas arratisjes së tij, familja u internua fillimisht në Turan dhe më pas në kampin famëkeq të Tepelenës. Lezina ishte vetëm 10 vjeçe kur u dërgua në Tepelenë, ku jetoi për dy vite e gjysmë në kushte të tmerrshme. Pas lirimit, ajo dhe familja e saj u kthyen në Shkodër, të privuar nga e drejta për arsimim. Me gjithë vështirësitë, Lezina punoi si kuzhiniere për të mbajtur familjen, ndërsa bashkëshorti i saj punonte si mësues në fshatra të largëta.

Fati i trishtë e ndoqi Lezinën edhe më tej, kur në vitet ’80, humbi djalin e saj, i cili u vra gjatë kohës që kryente shërbimin ushtarak.