photographed in the Museum of Secret Surveillance in Tirana

Lindur më 23 shtator 1958 në Tiranë, Alma Liço Mirakaj nuk e kishte njohur gjyshin e saj Muhamer Liço, një avokat i studiuar në Amerikë, i cili ishte dënuar në vitin 1945, bashkë me 17 persona të tjerë, si kundërshtar i regjimit. Pushkatimi i tij diktoi jetën e saj, kur ditën që mbushi 10 vjeçe u dëbua me forcë bashkë me familjen në fshatin Dragot, Elbasan. Shtëpia në Tiranë u zëvendësua me një kasolle kashte në fshat, në kushte mjerimi, si familjet e tjera të internuara.

Sigurimi u përpoq për një kohë të gjatë ta bënte të atin e saj bashkëpunëtor, por pa sukses. Për një kohë të shkurtër, Alma u lejua të kthehej dhe të jetonte me gjyshen në Tiranë, por në vitin e dytë të shkollës së mesme profesionale, pavarësisht rezultateve të larta, u përjashtua për hir të biografisë dhe u kthye te familja në fshat, ku punoi në bujqësi.

Alma u lirua nga internimi në vitin 1991, pas 23 vjetësh. Ajo e ka përshkruar jetën në internim në disa libra, duke përfshirë  Krahë të Këputur  (2016, 2018) dhe Ëndërroj (2024), të cilët ia ka prezantuar publikut të gjerë, përfshi edhe nxënësit e të rinjtë në zona të ndryshme të Shqipërisë.